อำลาชีวิตเฟรชชี
posted on 04 May 2008 00:34 by choraya
ชีวิตการเป็นเฟรชชีของคณะสัตวแพทย์ศาสตร์ของฉันได้เรื่มต้นขึ้นตั้งแต่วันที่ฉันสอบติดเข้ามาในที่แห่งนี้
คณะที่ฉันเลือกและกำลังเรียนอยู่ในตอนนี้เป็นคณะที่ฉันเลือกแอดมิดชันเป็นอันดับที่หนึ่ง
ในตอนนั้นฉันไม่ได้คิดอะไรมากมาย แค่คิดว่านี่ล่ะคือสิ่งที่โอเคที่สุดสำหรับฉันในตอนนั้นแล้ว
ฉันยังจำวันที่ประกาศผลแอดมิดชันกลางวันนั้นได้ดี
ในวันนั้นเป็นวันที่ฉันจะไปดูละครถาปัดกับพี่และเพื่อนๆของพี่
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีการประกาศผลก่อนถึงวันจริง
และแล้วก็ได้มีเพื่อนคนนึงโทรศัพท์เข้ามาหาถามว่าสอบติดที่ไหน
ฉันก็ได้แต่งงว่าประกาศผลแล้วจริงหรอ เลยให้เพื่อนคนนั้นช่วยเช็คผลให้
เผชิญโชคดีที่ฉันจำรหัสได้ถึงได้รู้ผลทันทีในตอนนั้น
และแล้วฉันก็ติดเข้ามา ณ ที่แห่งนี้
ก้าวแรกที่เข้ามาและเป็นก้าวที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตมหาลัยของฉันคนนี้กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
ก็คือวันต้อนรับน้องใหม่หรือที่เขามักจะเรียกกันว่าวันเฟิรสเดทนั่นเอง
วันนั้นฉันมาตั้งแต่เช้า ยังไม่ค่อยมีคนเลยด้วยซ้ำ แต่ฉันว่าก็ไม่เช้ามากนะ 
ก็คิดอยู่ในใจเหมือนกันว่าทำไมยังไม่ค่อยมีใครมาเลย
อันที่จริงแล้วรุ่นพี่ควรจะมาเตรียมรับน้องก่อนถึงเวลาไม่ใช่หรอ ไม่ใช่มาตรงเวลาเป๊ะแล้วมาจัดซุ้มให้น้องดู
อ้อ ลืมบอกไปที่พูดว่าไม่ค่อยมีคนน่ะ ฉันหมายถึงคณะสัตวแพทย์ค่ะ ส่วนคณะอื่นก็มีบ้างประปราย
สรุปเป็นอันว่ารอไปซักพักนึงก็เริ่มมีคนมา พวกรุ่นพี่ก็พากันต้อนเข้าซุ้ม
มีการเต้นสันทนาการกัน แจกของที่ระลึก ได้ทำความรู้จักกับรุ่นพี่และเพื่อนๆมากมาย
หลังจากวันนั้นก็เป็นวันรายงานตัว สอบสัมภาษณ์
ต่อมาจึงมีค่ายน้องใหม่ที่จัดขึ้นโดยคณะและมหาลัยตามลำดับ
เปิดเทอมวันแรกก็มีงงเล็กน้อยเนื่องจากคณะที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่
ในชั้นปีที่หนึ่งจะต้องมาเรียนวิชาพื้นฐานที่คณะวิทยาศาสตร์
ซึ่งในตารางสอนเป็นชื่อย่อของตึก แต่นั่นไม่เท่าไรเพราะสามารถหาชื่อเต็มได้
ที่แย่ก็คือไม่รู้ว่าเจ้าตึกนั้นมันอยู่ตรงส่วนไหนของโลกนะสิ 
เดินไปเดินมานึกขึ้นได้ อ๊ะ! เรามีเบอร์โทรศัพท์ของเพื่อนในคณะนี่นา
ก็เลยโทรไปถามถึงมาได้ถูก 
รายวิชาที่ต้องเรียนของชั้นปีที่หนึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นวิชาพื้นฐาน เรียนเหมือนกับม.ปลายน่ะแหละ
ซึ่งถ้าใครตั้งใจเรียนตอนม.ปลายหรือมีพื้นฐานความรู้เดิมดีก็จะได้เปรียบเพื่อนอยู่เยอะเลย
แต่การเรียนนั้นเหมือนการเอาสิ่งที่เคยเรียนมาแล้วมาอัดยำรวมมิตรกัน แล้วสอนภายในเวลาอันสั้น
จึงต้องตั้งใจเรียนดีๆ จะไปเร่งปั่นอ่านตอนใกล้จะสอบเหมือนม.ปลายไม่ได้อีกแล้ว
เพราะหากทำแบบนั้น หายนะอาจมาเยือนได้ (แต่ฉันก็ยังเรียนแบบเดิมๆ
ก็มันเคยชินนี่นา..)
เทอมหนึ่งวิชาที่เรียนก็มีเคมีทั่วไป ฟิสิกส์ทางการแพทย์ ภาษาอังกฤษ1
ส่วนเทอมสองก็มีเคมีอินทรีย์ ชีววิทยา ภาษาอังกฤษ2
สิ่งที่เพิ่มเข้ามาพอให้รู้ตัวว่าเป็นนิสิตคณะสัตวแพทย์ก็คือวิชาพฤติกรรมสัตว์ แล้วก็วิชาเกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์อีกวิชาหนึ่ง
นอกจากนั้นยังมีวิชาเลือกที่ต้องลงอีกห้าตัวแบ่งตามหมวด ได้แก่ สังคม สหศาสตร์ มนุษยศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และวิชาเลือกเสรี
เรื่องเกรดของฉัน เทอมแรกทำเอาเสียแทบแย่เพราะมีเจ้าฟิสิกส์ตัวเจ้าปัญหามาคอยฉุดเกรด ซึ่งทำให้ลดฮวบเลยทีเดียว
เทอมสองจึงตั้งใจว่าจะขยันเพื่อพยายามดึงเกรดขึ้นมา ซึ่งเกรดเฉลี่ยรวบสองเทอมตอนนี้ก็ยังถือว่าโอเค พอผ่าน
ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยปีหนึ่งของฉันได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ฉันไม่ค่อยได้ทำค่ายหรือมีส่วนร่วมกับกิจกรรมมหาลัยมากซักเท่าไร
ทำให้รู้สึกเสียดายอยู่นิดๆ แต่ก็นะ มันเป็นสิ่งที่ผ่านมาแล้ว ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปเพื่อทำมันได้อีกแล้ว
ฉันจึงต้องเดินต่อไป ก้าวไปข้างหน้า และทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้าฉันให้ออกมาดีที่สุด
ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไรก็ตาม ฉันจะได้ไม่เสียใจ เพราะฉันได้ทำเต็มที่กับมันแล้ว อู้วว..เย่สส!
ตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่วัน ก็จะมีการจัดงานเฟิรสเดทขึ้นอีกครั้ง
ให้ฉันได้กลับไป ไปหาบรรยากาศเก่าๆ พร้อมกับการที่ได้ทำหน้าที่ที่ต่างออกไป....
edit @ 4 May 2008 01:42:31 by Goz ♥ ~

